An Indian family will, on average, spend close to ₹1.2 crore over a lifetime on just three things. About ₹15 to ₹20 lakh on a wedding. Around ₹25 to ₹35 lakh on a child's education from kindergarten to a professional degree. And anywhere from ₹50 lakh to a crore on a first home. Three moments, one quiet number that shapes everything else a family does with money.
Now here is the interesting part. Two families with similar income, similar dreams and similar choices can land in two completely different places thirty years later. One family spends the next decade tense about the EMIs that pile up after each of these milestones. The other family quietly builds wealth through the same milestones. The income looked the same. The salaries grew the same way. The difference was in how they used one specific thing: debt.
For most of us, debt feels like a burden. Something to fear, something to avoid. For the families who get it right, debt is a tool. Like a hammer. Used carelessly it can hurt. Used thoughtfully it builds a home.
The reframe
The RBI's Household Finance Committee report from 2017 (chaired by Dr. Tarun Ramadorai) put this plainly. Indian households keep too much of their wealth locked in real estate and gold, and almost none in financial assets. They borrow late in life, often from informal sources, and at expensive rates. The committee's view was simple. Indian families could do significantly better with a slightly different relationship to credit. Borrow earlier, borrow cheaper, borrow with a plan.
This blog is not about spending less on weddings, education or homes. Those are some of the most meaningful decisions a family makes. The point is that each of these three big loans deserves a different kind of thinking, and most families never get told what that looks like. Let us go through them one at a time.
Wedding
Wedding industry research from 2025 puts a typical middle-class Indian wedding at ₹12 to ₹18 lakh. Upper-middle-class banquet weddings can scale anywhere between ₹25 and ₹70 lakh. Premium weddings go wherever the family wants them to go. Weddings are personal and emotional, and there is no right or wrong number to spend.
What is useful is just knowing the math. Personal-loan or wedding-loan interest rates in India today sit between 14% and 22% a year. A ₹10 lakh wedding loan over 5 years ends up costing roughly ₹15 lakh by the time it is fully paid. That is not "bad" or "good". That is just what the loan math says.
Two patterns work, depending on the family.
The first pattern is plan, save and stretch. Save quietly for two or three years, pay most of it in cash, and borrow only for the gap. The wedding still happens. The EMI lasts a year, not five.
The second pattern is borrow for the whole event, with eyes open. This works when the household has stable, growing income and the EMI fits comfortably inside the monthly budget for the next 3 to 5 years.
Both work. There is a small habit that protects you regardless. Before signing the loan agreement, sit down for half an hour and ask one question. After the wedding is over, how does this EMI sit inside our monthly budget for the next 5 years? If the answer feels easy, go ahead. If it feels tight, give it another six months of saving. The math is meant to protect the celebration from showing up later as worry.
Education
Education is the one place where the loan really does pay itself back. A school-to-college journey for an Indian middle-class child today costs roughly ₹20 to ₹35 lakh. A master's degree abroad runs ₹50 to ₹80 lakh. A top international MBA can land anywhere between ₹80 lakh and ₹1.5 crore.
An education loan, planned carefully, is one of the most useful debt instruments an Indian family has. Three reasons.
One. Section 80E of the Income Tax Act lets you deduct the entire interest paid on an education loan from your taxable income, with no upper limit on the amount. The deduction runs for 8 years from the year you start repaying. It is available only under the old tax regime. If your household has opted for the new regime, this benefit does not apply, so factor that in.
Two. Interest rates on secured education loans (with collateral or with a co-borrower) sit around 9% to 12%. That is significantly lower than personal-loan rates, and lower than what most families would otherwise pay.
Three. The loan pays itself back through the income the degree generates. Your child's career is what services the EMI.
The number that keeps the structure honest is this. Try not to let the future EMI cross 30% of your child's expected first-year monthly salary after the degree. Working that backwards, a loan of roughly 1.5 to 2.5 times the expected first-year annual salary sits comfortably for most professional careers. First job at ₹6 lakh a year means a ₹10 to ₹15 lakh loan fits. First job at ₹15 lakh means a ₹25 to ₹35 lakh loan works. Abroad-MBA loans of ₹80 lakh to ₹1 crore are normal too. They just need longer tenures (up to 15 years is now allowed for many lenders) and a family co-signer. Talk to the bank about a moratorium during the degree and a stepped-up EMI in the early earning years.
Home
A home loan feels scary because the absolute number is large. ₹50 lakh borrowed over 20 years at 8.5% repays roughly ₹1.04 crore. Twice the loan, in total. It is easy to look at that number and decide the whole thing is a trap.
It is not. A home loan, taken responsibly, is the closest thing most families have to a forced wealth-building instrument. Three reasons. The asset itself appreciates over decades (location-dependent, but on average meaningfully). The EMI is part principal, part interest, and the principal portion is genuinely building ownership in something that stays with the family. And the tax benefits are real. Under the old tax regime, Section 24(b) gives a ₹2 lakh deduction every year on the interest paid on a self-occupied home loan, and Section 80C gives up to ₹1.5 lakh on the principal repaid (this ₹1.5 lakh limit is shared with EPF, PPF, ELSS and life insurance). A co-borrowing couple in the old regime can effectively double these limits across two returns. Under the new tax regime, neither deduction is available for a self-occupied home, so the EMI math has to stand on its own without tax relief.
Two rules keep this loan from quietly turning into a problem.
Rule one. Total household EMIs across all loans put together should sit at or below 35% of monthly take-home pay. That is the figure most lenders' affordability models also converge on. Above 40% you start losing the ability to absorb any income shock.
Rule two. The home you buy should not cost more than 4 to 5 times your family's annual income. So a household earning ₹15 lakh a year sits comfortably in a ₹60 to ₹75 lakh home. Stretching to ₹1.2 crore on a ₹15 lakh income looks fine on paper because the bank will approve it, but it leaves no room when life changes.
Banks will approve a larger loan than is comfortable. They are pricing risk, not your peace of mind. The bigger home is rarely worth the smaller life that comes with it.
The pattern
Same family, same income, same ₹1.2 crore of life choices. Look at the three loans together and a single pattern shows up. Each of these three big decisions deserves its own thinking, not a single rule for all debt.
For the wedding, save more, borrow less, keep the EMI short. The celebration is the point, the loan is not.
For education, plan the loan as a function of the child's expected income, not as a function of what you can scrape together. Use Section 80E if you are in the old regime. The career repays it.
For the home, choose the right home over the biggest home. Stay inside 35% of household income on total EMIs and 4 to 5x annual income on the home price. Use Section 24(b) and 80C if you are in the old regime, and run the math without those if you are in the new one.
Different moments. Different debts. One simple idea. Debt is an instrument, not a verdict. The families who use it well treat each loan as a separate decision, on its own terms, with the numbers laid out in advance.
The point
These three decisions belong to you. We are not here to tell you what to spend on a wedding, where to send your child to college, or how big a home to buy. We are just here so that when the moment comes, you walk into it with the numbers clear in your head, instead of finding them out a year later through stress.
Most debt problems do not start big. They build quietly out of decisions that felt fine at the time. The fix is almost always the same. Slow down for half an hour before you sign. Write the EMI on the same page as the monthly budget. Ask whether it still feels okay if income dips for three months. If it does, go ahead. If it does not, give it more time.
The joy is supposed to last longer than the EMI.
This article is for educational purposes only and does not constitute financial, tax or legal advice. Tax sections, deduction limits and regime applicability change from time to time. Confirm current details with a qualified chartered accountant or financial planner before acting on any of this.
एक average Indian family जीवनभर में सिर्फ़ तीन चीज़ों पर लगभग ₹1.2 करोड़ ख़र्च करती है. लगभग ₹15 से ₹20 lakh शादी पर. लगभग ₹25 से ₹35 lakh बच्चे की पढ़ाई पर, kindergarten से professional degree तक. और ₹50 lakh से एक crore तक पहले घर पर. तीन moments, और एक चुपचाप वाला number जो family की हर बाक़ी financial कहानी को shape करता है.
दिलचस्प बात ये है. Same income, same सपने, same choices वाली दो families, तीस साल बाद, बिल्कुल अलग जगहों पर पहुँचती हैं. एक family अगले दशक तक हर milestone के बाद आने वाली EMIs से tense रहती है. दूसरी family उन्हीं milestones के through चुपचाप wealth बनाती है. Salary वही थी. Growth भी same रहा. फ़र्क़ सिर्फ़ एक चीज़ में था, debt को कैसे use किया गया.
हम में से ज़्यादातर लोगों के लिए debt एक बोझ लगती है. डरने वाली चीज़. Avoid करने वाली चीज़. लेकिन जो families इसे सही handle करती हैं, उनके लिए debt एक tool है. हथौड़े जैसा. लापरवाही से use करो तो चोट लगती है. सोच-समझ कर use करो तो घर बनता है.
नज़रिए का बदलाव
RBI की Household Finance Committee की 2017 की report (Dr. Tarun Ramadorai की chairmanship में) ने ये बात साफ़ कह दी थी. Indian households अपनी ज़्यादातर wealth real estate और gold में फँसा कर रखते हैं और financial assets में बहुत कम. Borrowing late होती है, अक्सर informal sources से, और महंगी interest rates पर. Committee की राय simple थी, Indian families credit के साथ थोड़ा अलग रिश्ता बना ले तो काफ़ी better कर सकती हैं. पहले borrow करें, सस्ता borrow करें, plan के साथ borrow करें.
ये blog शादी, पढ़ाई या घर पर कम ख़र्च करने के बारे में नहीं है. ये family के सबसे ज़रूरी moments हैं. Point ये है कि इन तीन बड़े loans में से हर एक एक अलग तरह की सोच deserve करता है, और ज़्यादातर families को कभी ये बताया नहीं जाता. एक-एक करके देखते हैं.
शादी
2025 की wedding industry research के हिसाब से एक typical middle-class Indian wedding ₹12 से ₹18 lakh के बीच पड़ती है. Upper-middle-class banquet weddings ₹25 से ₹70 lakh तक scale कर सकती हैं. Premium weddings जहाँ family चाहे वहाँ. शादी personal और emotional decision है, सही या ग़लत amount जैसी कोई चीज़ नहीं.
काम की बात बस math समझना है. आज India में personal loan या wedding loan की interest rates 14% से 22% per year बैठती हैं. ₹10 lakh का wedding loan 5 साल में चुकाते-चुकाते लगभग ₹15 lakh पड़ जाता है. ये "अच्छा" या "बुरा" नहीं है. ये बस loan math है.
Family के हिसाब से दो patterns काम करते हैं.
पहला pattern: plan करो, save करो, और stretch करो. दो-तीन साल चुपचाप save करो, ज़्यादातर cash में pay करो, और बस gap के लिए borrow करो. शादी भी हो जाती है, और EMI एक साल चलती है, पाँच नहीं.
दूसरा pattern: पूरे event के लिए borrow करो, आँखें खुली रख कर. ये तब काम करता है जब household की income stable है, बढ़ रही है, और EMI अगले 3 से 5 साल के monthly budget में आराम से fit होती है.
दोनों काम करते हैं. एक छोटी सी आदत आपको दोनों में protect करती है. Loan agreement sign करने से पहले, आधा घंटा बैठ कर एक सवाल पूछो. शादी ख़त्म होने के बाद, ये EMI अगले 5 साल के हर महीने के budget में कैसी फिट होगी? जवाब आसान लगे, आगे बढ़ो. Tight लगे, छह महीने और save करो. ये math celebration को बाद में आने वाली tension से बचाने के लिए है.
पढ़ाई
पढ़ाई वो एक जगह है जहाँ loan सच में अपने आप वापस होती है. आज India में middle-class बच्चे की school-to-college journey लगभग ₹20 से ₹35 lakh पड़ती है. विदेश में master's ₹50 से ₹80 lakh. Top international MBA ₹80 lakh से ₹1.5 crore तक.
एक सोच-समझ कर planned education loan Indian family के पास सबसे useful debt instruments में से एक है. तीन वजहें.
एक. Income Tax Act का Section 80E education loan पर paid interest को आपकी taxable income से पूरी तरह deduct करने देता है, interest amount पर कोई upper limit नहीं. ये deduction repayment शुरू होने के साल से 8 साल तक चलती है. ये सिर्फ़ old tax regime में मिलती है. अगर household ने new regime opt किया है, तो ये benefit नहीं मिलेगा. EMI math करते वक़्त ये ध्यान रखना ज़रूरी है.
दो. Secured education loans (collateral या co-borrower के साथ) पर interest rates 9% से 12% के बीच बैठती हैं. ये personal loan rates से काफ़ी कम है.
तीन. ये loan ख़ुद ही ख़ुद को pay करती है, degree जो income generate करती है, उसी से. बच्चे का career ही EMI service करता है.
एक number जो पूरे structure को honest रखता है, future EMI बच्चे की expected first-year monthly salary के 30% से ज़्यादा ना हो. इसको पीछे की तरफ़ calculate करें, तो ज़्यादातर professional careers के लिए expected first-year annual salary से 1.5 से 2.5 गुना का loan comfortable बैठता है. पहली job ₹6 lakh per year की है तो ₹10 से ₹15 lakh का loan fit है. पहली job ₹15 lakh की है तो ₹25 से ₹35 lakh का loan काम करता है. ₹80 lakh से ₹1 crore तक के abroad MBA loans भी normal हैं, बस longer tenure (कई lenders अब 15 साल तक allow करते हैं) और family co-signer चाहिए. Bank से degree के दौरान moratorium और शुरुआती earning years में stepped-up EMI के बारे में बात करें.
घर
Home loan डराने वाला लगता है क्योंकि absolute number बड़ा होता है. 8.5% पर 20 साल के लिए ₹50 lakh borrow किया जाए तो लगभग ₹1.04 crore repay होता है. कुल मिला कर loan का दोगुना. ये number देख कर लगता है कि पूरा system trap है.
नहीं है. ज़िम्मेदारी से लिया गया home loan ज़्यादातर families के लिए सबसे क़रीब का wealth-building instrument है. तीन वजहें. Asset ख़ुद decades में appreciate करता है (location-dependent, पर average में meaningfully). EMI का एक हिस्सा principal होता है जो वाक़ई family के पास रहने वाले asset में ownership बना रहा होता है. और tax benefits real हैं. Old tax regime में Section 24(b) self-occupied घर के interest पर हर साल ₹2 lakh की deduction देता है, और Section 80C principal repayment पर ₹1.5 lakh तक (ये ₹1.5 lakh limit EPF, PPF, ELSS, life insurance के साथ shared है). Old regime में co-borrowing couple इन limits को दो returns में double कर सकते हैं. New tax regime में self-occupied घर के लिए ये दोनों deductions नहीं मिलतीं, इसलिए वहाँ EMI math को tax relief के बिना खड़ा होना पड़ता है.
दो rules इस loan को problem बनने से रोकते हैं.
Rule एक. Total household EMIs सब loans मिला कर monthly take-home के 35% से ज़्यादा ना हों. ज़्यादातर lenders के affordability models भी यहीं converge करते हैं. 40% से ऊपर जाते ही आप किसी भी income shock को absorb करने की क्षमता खो देते हैं.
Rule दो. जो घर आप ख़रीद रहे हैं उसकी क़ीमत family की annual income के 4 से 5 गुना से ज़्यादा ना हो. यानी ₹15 lakh per year कमाने वाली family ₹60 से ₹75 lakh के घर में comfortable बैठेगी. ₹15 lakh की income पर ₹1.2 crore तक stretch करना paper पर ठीक लगता है क्योंकि bank approve कर देगा, लेकिन ज़िंदगी बदलने पर कोई room नहीं बचता.
Bank उससे बड़ा loan approve कर देंगे जो आपके लिए comfortable है. वो risk price कर रहे हैं, आपकी peace of mind नहीं. बड़ा घर शायद ही उस छोटी ज़िंदगी के लायक़ होता है जो उसके साथ आती है.
The pattern
Same family, same income, same ₹1.2 crore के life choices. तीन loans को एक साथ देखें तो एक pattern दिखाई देता है. इन तीन में से हर decision अपनी अलग सोच deserve करता है, सब के लिए एक rule नहीं.
शादी के लिए, ज़्यादा save करो, कम borrow करो, EMI short रखो. Celebration point है, loan नहीं.
पढ़ाई के लिए, loan को बच्चे की expected income के function के तौर पर plan करो, सिर्फ़ इसके के तौर पर नहीं कि आप कितना जुटा सकते हैं. Old regime में हो तो Section 80E use करो. Career ख़ुद loan repay करता है.
घर के लिए, सही घर choose करो, सबसे बड़ा नहीं. Total EMIs household income के 35% के अंदर रखो और घर की क़ीमत annual income के 4 से 5 गुना के अंदर. Old regime में हो तो Section 24(b) और 80C use करो, new regime में हो तो उनके बिना math करो.
अलग moments. अलग debts. एक simple idea. Debt एक instrument है, verdict नहीं. जो families इसे अच्छे से use करती हैं, वो हर loan को एक अलग decision की तरह treat करती हैं, उसकी अपनी शर्तों पर, numbers पहले से laid out करके.
मतलब
ये तीन decisions आप के हैं. हम आपको ये बताने नहीं आए कि शादी पर कितना ख़र्च करें, बच्चे को college कहाँ भेजें, या कितना बड़ा घर ख़रीदें. हम सिर्फ़ इसलिए हैं कि जब वो moment आए, तो आप numbers साफ़ दिमाग़ में लिए जाएँ, एक साल बाद उन्हें tension के through पता ना चले.
ज़्यादातर debt problems बड़े start नहीं होतीं. चुपचाप उन decisions से बनती हैं जो उस वक़्त ठीक लगे थे. Fix लगभग हमेशा same होता है. Sign करने से पहले आधा घंटा slow हो जाओ. EMI को monthly budget के साथ same page पर लिखो. पूछो कि अगर तीन महीने income dip करे तो भी ये okay लगती है? लगती है तो आगे बढ़ो. नहीं लगती तो थोड़ा और वक़्त दो.
ख़ुशी EMI से ज़्यादा वक़्त तक रहनी चाहिए.
यह लेख educational purpose के लिए है, financial, tax या legal advice नहीं. Tax sections, deduction limits और regime applicability समय-समय पर बदलती हैं. इस पर action लेने से पहले qualified chartered accountant या financial planner से current details confirm करें.
ஒரு average Indian family வாழ்நாள் முழுவதும் வெறும் மூணு things-கு ₹1.2 crore-கு கிட்ட செலவு பண்றது. சுமார் ₹15 முதல் ₹20 lakh திருமணத்துக்கு. சுமார் ₹25 முதல் ₹35 lakh குழந்தையின் படிப்புக்கு, kindergarten முதல் professional degree வரை. மற்றும் ₹50 lakh முதல் ஒரு crore வரை முதல் வீட்டுக்கு. மூணு moments, ஒரு அமைதியான number, அது family-ஓட மீதி எல்லா financial கதையையும் shape பண்றது.
இப்போ interesting விஷயம் இது. Same income, same dreams, same choices-ஓட இரண்டு families, முப்பது years கழிச்சு, completely different places-ல போய் சேருது. ஒரு family ஒவ்வொரு milestone-கு பிறகு வர EMIs-ஐ பத்தி அடுத்த decade tense-ஆ இருக்கு. இன்னொரு family அதே milestones வழியா அமைதியா wealth build பண்றாங்க. Income same. Salary growth same. வித்தியாசம் ஒரே ஒரு thing-ல: debt-ஐ எப்படி use பண்ணினாங்க.
நம்மள் பெரும்பாலானவங்களுக்கு debt ஒரு பாரமா தெரியுது. பயப்பட வேண்டிய ஒன்று. தவிர்க்க வேண்டிய ஒன்று. ஆனா எந்த families சரியா handle பண்றாங்களோ, அவங்களுக்கு debt ஒரு tool. சுத்தியல் மாதிரி. கவனமா use பண்ணலன்னா, அடி படும். யோசிச்சு use பண்ணா, வீடு கட்டும்.
பார்வை மாற்றம்
RBI-ஓட Household Finance Committee-ஓட 2017 report (Dr. Tarun Ramadorai-ஓட chairmanship-ல) இதை clear-ஆ சொல்லியிருக்கு. Indian households தங்க பெரும்பாலான wealth-ஐ real estate மற்றும் gold-ல lock பண்ணி வைச்சிருக்காங்க, financial assets-ல மிக குறைச்சல். Borrowing late-ஆ, அதிகமா informal sources-ல இருந்து, expensive interest rates-ல நடக்குது. Committee-ஓட view simple: Indian families கொஞ்சம் different-ஆ credit-ஓட relationship வைச்சா significantly better பண்ணலாம். சீக்கிரம் borrow பண்ணுங்க, கம்மி rate-ல borrow பண்ணுங்க, plan-ஓட borrow பண்ணுங்க.
இந்த blog திருமணம், படிப்பு, அல்லது வீட்டுக்கு குறைஞ்ச செலவு பண்றது பத்தி இல்ல. அவை ஒரு family-ஓட மிக meaningful decisions. Point: இந்த மூணு பெரிய loans-ல ஒவ்வொண்ணுக்கும் ஒரு வேற type-ஆன thinking தேவை, ஆனா பெரும்பாலான families-கு அது சொல்லப்படறதே இல்ல. ஒவ்வொண்ணா பாக்கலாம்.
திருமணம்
2025-ஓட wedding industry research படி ஒரு typical middle-class Indian wedding ₹12 முதல் ₹18 lakh-கு இடைல வருது. Upper-middle-class banquet weddings ₹25 முதல் ₹70 lakh வரை scale ஆகும். Premium weddings family எங்க போகணும்னு நினைக்குறாங்களோ அங்க போகும். திருமணம் personal மற்றும் emotional decision, சரி-தவறு amount-ன்னு எதுவும் இல்ல.
பயன்படும் விஷயம் math-ஐ புரிஞ்சுக்கறது. இப்போ India-ல personal loan அல்லது wedding loan-ஓட interest rates 14% முதல் 22% per year-ல உட்காந்திருக்கு. ₹10 lakh wedding loan 5 years-ல திருப்பி கட்டினா, கடைசில சுமார் ₹15 lakh ஆகும். அது "நல்லது" அல்ல "கெட்டது" இல்ல. அது loan math சொல்றது.
Family-ஓட situation-ஐ பொருத்து இரண்டு patterns work ஆகும்.
முதல் pattern: plan பண்ணி, save பண்ணி, stretch பண்ணுங்க. ரெண்டு-மூணு வருஷம் அமைதியா save பண்ணி, பெரும்பாலானதை cash-ல pay பண்ணி, gap-கு மட்டும் borrow பண்ணுங்க. திருமணம் நடக்கும், ஆனா EMI ஒரே year, ஐந்து இல்ல.
இரண்டாவது pattern: முழு event-கும் borrow பண்ணுங்க, கண் திறந்து. இது household-ஓட income stable, வளர்ந்து கொண்டிருக்கும்போது, EMI அடுத்த 3 முதல் 5 years monthly budget-ல comfortable-ஆ fit ஆகும்போது work ஆகும்.
இரண்டுமே work ஆகும். ஒரு சின்ன பழக்கம் உங்களை இரண்டிலும் protect பண்ணும். Loan agreement sign பண்ற முன்னாடி, அரை மணி நேரம் உட்காந்து ஒரு கேள்வி கேக்குங்க. திருமணம் முடிஞ்சதுக்கு பிறகு, இந்த EMI அடுத்த 5 years ஒவ்வொரு மாசத்து budget-ல எப்படி fit ஆகும்? பதில் easy-ஆ தெரிஞ்சா, போங்க. Tight-ஆ தெரிஞ்சா, இன்னும் ஆறு மாசம் save பண்ணுங்க. இந்த math celebration-ஐ அப்புறம் வர tension-ல இருந்து protect பண்றதுக்காக.
படிப்பு
படிப்பு ஒரே ஒரு இடம், எங்க loan உண்மையில அதே repay ஆகுது. இப்போ India-ல middle-class குழந்தைக்கு school-to-college journey சுமார் ₹20 முதல் ₹35 lakh வரை வருது. வெளிநாட்டில master's ₹50 முதல் ₹80 lakh. Top international MBA ₹80 lakh முதல் ₹1.5 crore வரை.
யோசிச்சு planned education loan ஒரு Indian family-கு கிடைக்கற மிக useful debt instruments-ல ஒண்ணு. மூணு காரணங்கள்.
ஒண்ணு. Income Tax Act-ஓட Section 80E education loan-ல pay பண்ற interest-ஐ உங்க taxable income-ல இருந்து முழுசா deduct பண்ண allow பண்றது, interest amount-கு upper limit கிடையாது. இந்த deduction repayment ஆரம்பிக்கற year-ல இருந்து 8 years வரை இருக்கும். ஆனா இது old tax regime-ல மட்டும்தான் கிடைக்கும். Household new regime-ஐ select பண்ணியிருந்தா, இந்த benefit கிடைக்காது. EMI math பண்ணும்போது இதை மனசில வைச்சுக்கணும்.
ரெண்டு. Secured education loans-ல (collateral அல்லது co-borrower-ஓட) interest rates 9% முதல் 12% வரை வருது. அது personal loan rates-ஐ விட romba குறைச்சல்.
மூணு. Loan அதே repay ஆகுது, degree generate பண்ற income-ல இருந்து. குழந்தையின் career-தான் EMI-ஐ service பண்றது.
முழு structure-ஐ honest-ஆ வைக்க உதவும் ஒரு number, future EMI குழந்தையின் expected first-year monthly salary-ஓட 30%-ஐ cross பண்ணக் கூடாது. அதை பின்னாடி calculate பண்ணா, பெரும்பாலான professional careers-கு expected first-year annual salary-ஓட 1.5 முதல் 2.5 மடங்கு loan comfortable-ஆ உட்காரும். முதல் job ₹6 lakh per year-ன்னா ₹10 முதல் ₹15 lakh loan fit ஆகும். முதல் job ₹15 lakh-ன்னா ₹25 முதல் ₹35 lakh loan work ஆகும். ₹80 lakh முதல் ₹1 crore வரை abroad MBA loans-ம் normal-தான். அவைக்கு longer tenure (இப்போ பல lenders 15 years வரை allow பண்றாங்க) மற்றும் family co-signer தேவை. Bank-கிட்ட degree-ஓட காலத்துல moratorium மற்றும் ஆரம்ப earning years-ல stepped-up EMI பத்தி பேசுங்க.
வீடு
Home loan பயமா தெரியுது ஏன்னா absolute number பெருசு. 8.5%-ல 20 years-கு ₹50 lakh borrow பண்ணா, சுமார் ₹1.04 crore repay ஆகுது. மொத்தத்தில் loan-ஓட double. இந்த number-ஐ பாக்கும்போது system முழுசும் trap-ன்னு தெரியும்.
இல்ல. பொறுப்போட எடுக்கப்படும் home loan பெரும்பாலான families-கு கிடைக்கற closest wealth-building instrument. மூணு காரணங்கள். Asset தானா decades-ல appreciate ஆகுது (location-dependent, ஆனா average-ல meaningful-ஆ). EMI-ஓட ஒரு part principal, அது family-கிட்டயே நிக்கற asset-ல உண்மையில ownership build பண்றது. மற்றும் tax benefits real. Old tax regime-ல Section 24(b) self-occupied வீட்டோட interest-கு ஒவ்வொரு வருஷமும் ₹2 lakh deduction கொடுக்குது, மற்றும் Section 80C principal repayment-கு ₹1.5 lakh வரை (இந்த ₹1.5 lakh limit EPF, PPF, ELSS, life insurance-ஓட share பண்றது). Old regime-ல co-borrowing couple இந்த limits-ஐ ரெண்டு returns-ல double பண்ணலாம். New tax regime-ல self-occupied வீட்டுக்கு இந்த ரெண்டு deductions-ம் கிடைக்காது, அதனால அங்க EMI math tax relief இல்லாமலே நிக்கணும்.
இரண்டு rules இந்த loan-ஐ problem ஆகாமல் தடுக்கும்.
Rule ஒண்ணு. Total household EMIs எல்லா loans-ம் சேர்ந்து monthly take-home-ஓட 35%-ஐ விட அதிகமா இருக்க கூடாது. பெரும்பாலான lenders-ஓட affordability models-ம் இங்கதான் converge ஆகும். 40%-கு மேல போனா, எந்த income shock-ஐயும் absorb பண்ற ability போய்விடும்.
Rule ரெண்டு. நீங்க வாங்குற வீடு family-ஓட annual income-ஓட 4 முதல் 5 மடங்கை விட அதிகம் இருக்க கூடாது. ₹15 lakh per year சம்பாதிக்கற family ₹60 முதல் ₹75 lakh வீட்டுல comfortable-ஆ உட்காரும். ₹15 lakh income-ல ₹1.2 crore வரை stretch பண்றது paper-ல ok-ஆ தெரியும் ஏன்னா bank approve பண்ணும், ஆனா வாழ்க்கையில எதாவது மாறினா எந்த room-ம் மீதி இருக்காது.
Bank-கள் உங்களுக்கு comfortable-ஆ இருக்கறதை விட பெரிய loan approve பண்ணும். அவங்க risk price பண்றாங்க, உங்க peace of mind-ஐ இல்ல. பெரிய வீடு பெரும்பாலான நேரம் அதோட வர சின்ன வாழ்க்கைக்கு worth இல்ல.
The pattern
Same family, same income, same ₹1.2 crore-கு வாழ்க்கை choices. மூணு loans-ஐயும் சேர்ந்து பாத்தா, ஒரு pattern தெரியுது. இந்த மூணுல ஒவ்வொரு decision-ம் தனிய thinking deserve பண்றது, எல்லாத்துக்கும் ஒரே rule இல்ல.
திருமணத்துக்கு, அதிகம் save பண்ணுங்க, கம்மி borrow பண்ணுங்க, EMI-ஐ short-ஆ வைங்க. Celebration முக்கியம், loan இல்ல.
படிப்புக்கு, loan-ஐ குழந்தையின் expected income-ஓட function-ஆ plan பண்ணுங்க, நீங்க எவ்வளவு scrape பண்ணலாம்-ன்னு function-ஆ இல்ல. Old regime-ல இருந்தா Section 80E use பண்ணுங்க. Career தானா loan-ஐ repay பண்ணும்.
வீட்டுக்கு, சரியான வீட்டை choose பண்ணுங்க, பெரிய வீட்டை இல்ல. Total EMIs household income-ஓட 35%-கு உள்ள, வீட்டோட விலை annual income-ஓட 4 முதல் 5 மடங்குக்கு உள்ள. Old regime-ல இருந்தா Section 24(b) மற்றும் 80C use பண்ணுங்க, new regime-ல இருந்தா அதில்லாமல் math பண்ணுங்க.
வெவ்வேற moments. வெவ்வேற debts. ஒரே simple idea. Debt ஒரு instrument, verdict இல்ல. எந்த families இதை நல்லா use பண்றாங்களோ, அவங்க ஒவ்வொரு loan-ஐயும் ஒரு தனி decision-ஆ treat பண்றாங்க, அதோட சொந்த terms-ல, numbers முன்னாடியே laid out பண்ணி.
முக்கியமான point
இந்த மூணு decisions உங்களுக்கு சொந்தம். திருமணத்துக்கு எவ்வளவு செலவு பண்றதுன்னு, குழந்தையை எங்க college-கு அனுப்புறதுன்னு, எவ்வளவு பெரிய வீடு வாங்கறதுன்னு சொல்ல நாங்க இல்ல. அந்த moment வரும்போது, numbers-ஐ தலையில clear-ஆ வைச்சு போகணும்னு மட்டும்தான். ஒரு வருஷம் கழிச்சு tension-ஓட தெரியக் கூடாதுன்னு.
பெரும்பாலான debt problems பெருசா start ஆகாது. அந்த நேரத்துல ok-ஆ தெரிஞ்ச decisions-ல இருந்து அமைதியா build ஆகும். Fix கிட்டத்தட்ட எப்பவும் same. Sign பண்ற முன்னாடி அரை மணி நேரம் slow ஆகுங்க. EMI-ஐ monthly budget-ஓட same page-ல எழுதுங்க. மூணு மாசம் income dip பண்ணினாலும் இது ok-ஆ தெரியுமா-ன்னு கேக்குங்க. தெரிஞ்சா போங்க. தெரியலன்னா, இன்னும் கொஞ்சம் time கொடுங்க.
மகிழ்ச்சி EMI-ஐ விட நீளமா நிக்கணும்.
இந்த கட்டுரை educational purpose-கு மட்டுமே, financial, tax அல்லது legal advice இல்ல. Tax sections, deduction limits மற்றும் regime applicability அவ்வப்போ மாறும். இதன் மேல action எடுக்கற முன்னாடி qualified chartered accountant அல்லது financial planner-ட்ட current details confirm பண்ணுங்க.
Subscribe
Get practical credit guides and borrower education from Riverline.
